ஆம் ஆத்மி: ஒரு இயக்கத்தின் எழுச்சியும், தனிநபர் அரசியலின் வீழ்ச்சியும் – ஓர் அலசல்
1. அரசியலற்ற தொடக்கம் மற்றும் நம்பகத்தன்மை:
ஆம் ஆத்மி கட்சி எப்படித் தொடங்கியது என்பதை நாம் மறந்துவிடக் கூடாது. இது ‘இந்தியா அகைன்ஸ்ட் கரப்ஷன்’ (IAC) என்ற மக்கள் இயக்கமாகவே தொடங்கியது.
- அண்ணா ஹசாரேவின் தலைமை: அண்ணா ஹசாரே போன்ற அரசியலுக்கு அப்பாற்பட்ட ஒரு நபர் தலைமை தாங்கியதால், இந்த இயக்கத்திற்கு மக்களிடையே பெரும் நம்பகத்தன்மை கிடைத்தது.
- ஊடகங்களின் ஆதரவு: “இவர்கள் அரசியல்வாதிகள் அல்ல, பொதுநலனுக்காக இணைந்த சாதாரண குடிமக்கள்” என்று ஊடகங்கள் இவர்களை முன்னிறுத்தின. தாங்கள் அரசியலுக்கு வரப்போவதில்லை என்று இவர்கள் கொடுத்த வாக்குறுதியே மக்கள் இவர்களை நம்பக் காரணமாக அமைந்தது.
2. தோழர்களைக் கைவிட்ட வரலாறு:
இந்த இயக்கம் மெல்ல மெல்ல அரவிந்த் கெஜ்ரிவாலின் தனிப்பட்ட செல்வாக்கிற்குள் சுருங்கியதாக விமர்சனம் வைக்கப்படுகிறது.
- ஒதுக்கப்பட்டவர்கள்: கட்சியின் தொடக்க காலத்தில் முக்கியத் தூண்களாக இருந்த அண்ணா ஹசாரே, கிரண் பேடி, யோகேந்திர யாதவ், பிரசாந்த் பூஷன், குமார் விஸ்வாஸ் மற்றும் ஷாசியா இல்மி போன்றவர்கள் ஒவ்வொருவராகக் கட்சியிலிருந்து வெளியேற்றப்பட்டனர் அல்லது வெளியேறினர்.
- தனிநபர் அதிகாரம்: கட்சி என்பது ஒரு கூட்டு முயற்சியாக இல்லாமல், ஒரு தனி மனிதரின் லட்சியத்திற்காக மற்றவர்கள் பயன்படுத்தப்பட்டு, பின்னர் கைவிடப்பட்டதாக இந்த உரை சாடுகிறது.
3. ஆட்சியின் சாதனைகளும் பலவீனமும்:
ஆம் ஆத்மி கட்சி ஆட்சியில் இருந்தபோது எதிர்பார்த்ததை விடச் சிறப்பாகச் செயல்பட்டதை மறுக்க முடியாது.
- கல்வி மற்றும் சுகாதாரம்: டெல்லியின் ஏழ்மையான பகுதிகளில் கல்வி மற்றும் பொது சுகாதாரத் துறையில் (மொஹல்லா கிளினிக்குகள்) அவர்கள் செய்த பணிகள் மிகவும் காத்திரமானவை.
- விரிவாக்கம்: பஞ்சாபில் ஆட்சியைப் பிடித்தது அவர்களின் நிர்வாகத் திறமைக்குக் கிடைத்த வெற்றியாகப் பார்க்கப்பட்டது.
‘உள்ளீடற்ற’ மையப்புள்ளி?
இந்த விமர்சனத்தின் மிக முக்கியமான பகுதி அதன் இறுதி வரிகள்தான்:
“ஒரு கட்சி என்பது ஒரு தனி மனிதரின் லட்சியத்தை மட்டுமே அடிப்படையாகக் கொண்டு அமையும் போது, ஆரம்பத்தில் சில வெற்றிகள் கிடைக்கலாம். ஆனால், அதன் மையக்கருத்தில் இருக்கும் ‘வெறுமை’ (Hollowness) அந்தப் கட்சி தேசிய அளவில் ஒரு பெரும் சக்தியாக உருவெடுப்பதைத் தடுத்துவிடும்.”
அதாவது, ஒரு தெளிவான சித்தாந்தம் இல்லாமல், ஒரு நபரின் அதிகாரத்தை மட்டுமே நம்பியிருக்கும் அரசியல் கட்சி நீண்ட காலத்திற்குத் தாக்குப்பிடிக்க முடியாது என்ற எச்சரிக்கையை இந்த உரை முன்வைக்கிறது.
முக்கியக் குறிப்புகள்:
| அம்சம் | சாதனை | விமர்சனம் |
| ஆரம்பம் | ஊழலுக்கு எதிரான பெரும் மக்கள் எழுச்சி. | அரசியலுக்கு வரமாட்டோம் எனக்கூறி மக்களைத் திசைதிருப்பியது. |
| தலைமை | கெஜ்ரிவாலின் ஆளுமை மற்றும் நிர்வாகத் திறன். | பழைய நண்பர்களை ‘பஸ்ஸிற்கு அடியில் தள்ளியது’ (ஒதுக்கியது). |
| நிர்வாகம் | டெல்லி, பஞ்சாப் வெற்றி; கல்வி புரட்சி. | கட்சியின் உள்ஜனநாயகம் இல்லாமை; தனிநபர் வழிபாடு. |
