மகாராஷ்டிராவில் புதிய சட்டம்: கட்டாய மதமாற்றத்திற்கு 10 ஆண்டு சிறை; உத்தவ் தாக்கரே ஆதரவு!
Mar 17, 2026
மும்பை | மார்ச் 17, 2026: மகாராஷ்டிர அரசியல் வரலாற்றில் ஒரு முக்கிய மைல்கல்லாக, ‘மகாராஷ்டிர மத சுதந்திர மசோதா 2026’ (Maharashtra Freedom of Religion Bill 2026) நேற்று மாநில சட்டப்பேரவையில் நிறைவேற்றப்பட்டது. ஆளும் ‘மஹாயுதி’ கூட்டணி கொண்டு வந்த இந்த மசோதாவிற்குச் சிவசேனா (உத்தவ் பிரிவு) ஆதரவு அளித்தது அரசியல் அரங்கில் வியப்பை ஏற்படுத்தியுள்ளது.
1. சட்டத்தின் முக்கிய கட்டுப்பாடுகள்
இந்த மசோதா கட்டாய மதமாற்றம் மற்றும் ஏமாற்று வேலைகள் மூலம் நடைபெறும் மதமாற்றங்களைத் தடுப்பதை நோக்கமாகக் கொண்டுள்ளது:
- முன் அறிவிப்பு: ஒருவர் தனது சுயவிருப்பத்தின் பேரில் மதம் மாற விரும்பினால், அவர் 60 நாட்களுக்கு முன்பே மாவட்ட ஆட்சியரிடம் விண்ணப்பிக்க வேண்டும்.
- மதகுருக்களின் கடமை: மதமாற்ற நிகழ்வை நடத்தும் அமைப்புகள் அல்லது மதகுருக்கள் 30 நாட்களுக்கு முன்பே நிர்வாகத்திற்குத் தெரிவிக்க வேண்டும்.
- பதிவு அவசியம்: முறையாகப் பதிவு செய்யப்படாத அல்லது அறிவிப்பு வழங்கப்படாத மதமாற்றங்கள் சட்டப்படி செல்லாதவையாக அறிவிக்கப்படும்.
2. கடுமையான தண்டனை விபரங்கள்
சட்டத்தை மீறுபவர்களுக்குக் கடுமையான அபராதம் மற்றும் சிறைத்தண்டனை விதிக்க மசோதா பரிந்துரைக்கிறது:
- பொதுவான தண்டனை: 3 முதல் 5 ஆண்டுகள் சிறை மற்றும் ₹1 லட்சம் அபராதம்.
- பாதிக்கப்பட்டவர்கள் பெண்கள் அல்லது SC/ST எனில்: தண்டனை 7 ஆண்டுகளாக அதிகரிக்கப்படும்; அபராதம் ₹5 லட்சம் வரை விதிக்கப்படும்.
- கூட்டு மதமாற்றம் (Mass Conversion): இதற்குக் கடுமையான தண்டனையாக 10 ஆண்டுகள் சிறை மற்றும் ₹7 லட்சம் அபராதம் நிர்ணயிக்கப்பட்டுள்ளது.
- இச்சட்டத்தின் கீழ் பதியப்படும் வழக்குகள் அனைத்தும் ‘ஜாமீனில் வெளிவர முடியாத’ (Non-bailable) குற்றங்களாகக் கருதப்படும்.
3. அரசியல் களம்: உத்தவ் தாக்கரேவின் அதிரடி திருப்பம்
இந்த மசோதா மீதான விவாதத்தில் எதிர்க்கட்சிகள் பிளவுபட்டுக் காணப்பட்டன:
- ஆதரவு: ஆளும் பாஜக – ஏக்நாத் ஷிண்டே கூட்டணியுடன் இணைந்து, எதிர்க்கட்சி வரிசையில் உள்ள உத்தவ் தாக்கரே தலைமையிலான சிவசேனா இந்த மசோதாவை ஆதரித்தது. “கட்டாய மதமாற்றம் தடுக்கப்பட வேண்டும் என்பதில் மாற்றுக் கருத்து இல்லை” என உத்தவ் தெரிவித்தார்.
- எதிர்ப்பு: காங்கிரஸ், தேசியவாத காங்கிரஸ் (சரத் பவார் பிரிவு) மற்றும் சமாஜ்வாடி கட்சி ஆகியவை கடும் எதிர்ப்பு தெரிவித்தன. இந்தச் சட்டம் தனிமனித சுதந்திரத்தைப் பறிப்பதாகவும், ஒரு குறிப்பிட்ட சமூகத்தை அச்சுறுத்துவதாகவும் அவை விமர்சித்தன.
