கோமாளித்தனமா? கொள்கை முடிவா? – நேரு கட்டமைத்த நவீன இந்தியாவும், இன்றைய சவால்களும்

இந்திய அரசியல் வரலாற்றில் ஜவஹர்லால் நேருவின் பங்களிப்பை வெறும் “முதல் பிரதமர்” என்ற ஒற்றை வரியோடு சுருக்கிவிட முடியாது. இன்றைய நவீன இந்தியாவின் அஸ்திவாரம் நேருவின் ‘அறிவியல் மனப்பான்மை’ (Scientific Temper) என்ற ஒற்றைப் புள்ளி மீதுதான் எழுப்பப்பட்டுள்ளது.

தரவுகளால் செதுக்கப்பட்ட கல்வி நிறுவனங்கள்

நேருவை வெறும் ஒரு அரசியல்வாதியாகப் பார்க்காமல், ஒரு கல்வியாளராகப் பார்த்தால் ஒரு வியப்பான உண்மை புலப்படும். சுதந்திரம் அடைந்தபோது இந்தியாவின் எழுத்தறிவு விகிதம் வெறும் 12%. ஆனால், அடுத்தடுத்த பத்தாண்டுகளில் அவர் உருவாக்கிய நிறுவனங்கள் இன்று இந்தியாவை உலக அரங்கில் நிமிரச் செய்துள்ளன.

• IIT-க்கள் (இந்திய தொழில்நுட்பக் கழகங்கள்): 1951-ல் கரக்பூரில் முதல் IIT தொடங்கப்பட்டது. இன்று உலகத்தரம் வாய்ந்த தொழில்நுட்ப வல்லுநர்களை இந்தியா ஏற்றுமதி செய்கிறது என்றால், அதற்கு அன்று நேரு விதைத்த விதையே காரணம்.
• ISRO-வின் தொடக்கம்: இன்று நாம் நிலவுக்குச் செல்வதைப் பெருமையாகப் பேசுகிறோம். ஆனால், அன்றே (1962) தும்பா ஏவுதளத்தில் இருந்து ஒரு சிறிய ராக்கெட்டை ஏவி, விண்வெளி ஆய்வுக்கு வித்திட்டது நேருவின் தொலைநோக்குதான்.
• பல்கலைக்கழகங்கள்: UGC (பல்கலைக்கழக மானியக் குழு) உருவாக்கப்பட்டு, உயர் கல்வி என்பது ஒரு சிலருக்கு மட்டுமானதல்ல, அது சாமானியனுக்கும் கிடைக்க வேண்டும் என்பதில் நேரு உறுதியாக இருந்தார்.

திராவிட மாடலும் – நேருவின் பார்வையும்

தமிழ்நாட்டின் திராவிட இயக்கச் சிந்தனைகளுக்கும் நேருவின் பார்வைக்கும் ஒரு மிக நெருங்கிய தொடர்பு உண்டு. இரண்டுமே சமூக நீதி மற்றும் பகுத்தறிவை முன்வைப்பவை.

“மதச்சார்பின்மை என்பது மதங்களை எதிர்ப்பதல்ல, மாறாக அரசு என்பது மதத்தின் பிடியில் சிக்காமல் அறிவியலை நோக்கி நகர வேண்டும்” – இதுதான் நேருவின் கொள்கை.

இதே கொள்கைதான் தமிழகத்தில் நீதிக்கட்சி காலம் தொட்டு இன்று வரை கல்வி மற்றும் வேலைவாய்ப்பில் சமூக நீதியாக (Social Justice) எதிரொலிக்கிறது.

இன்றைய அரசியல்: ஒரு ஒப்பீடு

இன்று நாம் காணும் அரசியல் சூழல் என்பது பெரும்பாலும் உணர்ச்சிகளைத் தூண்டுவதாகவும், சில நேரங்களில் நகைப்புக்குரிய ‘கோமாளித்தனங்களை’ முன்னிறுத்துவதாகவும் உள்ளது. தரவுகளுக்குப் பதிலாகத் தொன்மக் கதைகளும், அறிவியல் கண்டுபிடிப்புகளுக்குப் பதிலாகப் புராணங்களும் பேசப்படுகின்றன.

• பொருளாதாரம்: நேரு காலத்தில் பொதுத்துறை நிறுவனங்கள் (PSUs) “நவீன இந்தியாவின் கோவில்கள்” என்று அழைக்கப்பட்டன. அவை இன்று தனியாருக்குத் தாரை வார்க்கப்படும் நிலையில் உள்ளன.
• சமூக ஒற்றுமை: பன்முகத்தன்மையை நேசித்த ஒரு பிரதமருக்கும், ஒற்றைத்தன்மையை (One Nation, One Everything) திணிக்கும் இன்றைய போக்கிற்கும் இடையே உள்ள இடைவெளி மிகப் பெரியது.

நேரு ஒன்றும் விமர்சனங்களுக்கு அப்பாற்பட்டவர் அல்ல. ஆனால், அவர் ஒருபோதும் அறிவியலுக்குப் புறம்பான கருத்துக்களையோ அல்லது மக்களைத் திசைதிருப்பும் வெற்று முழக்கங்களையோ முன்னிறுத்தியதில்லை.

கல்வி கற்ற ஒரு தலைவர் எப்படி இருக்க வேண்டும் என்பதற்கு நேரு ஒரு முன்னுதாரணம். இன்றைய தலைமுறைக்குத் தேவை வெறும் வாக்குகளைச் சேகரிக்கும் தலைவர்கள் அல்ல; அடுத்த 50 ஆண்டுகால இந்தியாவின் வளர்ச்சியைத் தரவுகளுடன் திட்டமிடும் தொலைநோக்கு மிக்கத் தலைவர்களே!