இந்தித் திணிப்புக்கு விழும் ‘உதை’: தெற்கிலிருந்து மேற்கு வரை எரியும் எதிர்ப்பு கனல்!

“இந்தியைத் திணித்தால் உதை விழும்” – இது ஏதோ உணர்ச்சிவசப்பட்டுச் சொல்லப்பட்ட வார்த்தையல்ல; இந்தியாவின் பன்முகத்தன்மையைச் சிதைக்கத் துடிக்கும் சக்திகளுக்கு விடுக்கப்பட்ட எச்சரிக்கை. மகாராஷ்டிர நவநிர்மாண் சேனைத் தலைவர் ராஜ் தாக்கரேவின் இந்தப் பேச்சு, இன்று இந்திய அளவில் விவாதப் பொருளாகியுள்ளது.

திராவிட மண் தசாப்தங்களாகப் பேசி வரும் ‘இந்தித் திணிப்பு எதிர்ப்பு’ இன்று மகாராஷ்டிராவிலும் எதிரொலிப்பது, ஒன்றிய அரசின் ‘ஒற்றை மொழி’ கனவுக்குக் விழுந்த மிகப்பெரிய பலத்த அடியாகும்.

1. தரவுகள் சொல்லும் மொழிப் போர் (Language Census Data)

இந்தியாவில் இந்தி பேசுபவர்களின் எண்ணிக்கை குறித்துப் பரப்பப்படும் பிம்பத்திற்கும், யதார்த்தத்திற்கும் மிகப்பெரிய இடைவெளி உள்ளது.

• மக்கள்தொகை கணக்கெடுப்பு (2011): இந்தியாவின் மொத்த மக்கள் தொகையில் இந்தியைத் தாய்மொழியாகக் கொண்டவர்கள் சுமார் 43.6% மட்டுமே. மீதமுள்ள 56.4% மக்கள் இந்தி அல்லாத மொழிகளையே பேசுகிறார்கள்.
• இந்தி வட்டாரம் (Hindi Belt): இதில் வேடிக்கை என்னவென்றால், போஜ்புரி, ராஜஸ்தானி, சத்தீஸ்கரி போன்ற மொழிகளையும் ‘இந்தி’ என்ற குடையின் கீழேயே ஒன்றிய அரசு வகைப்படுத்துகிறது. உண்மையான ‘தூய இந்தி’ பேசுபவர்கள் எண்ணிக்கை மிகக் குறைவு.

2. அரசுத் தேர்வுகளில் மறைமுகத் திணிப்பு: தமிழர்களுக்குச் செய்யப்படும் துரோகம்

ஒன்றிய அரசுப் பணிகளில் இந்திக்கு முன்னுரிமை அளிக்கப்படுவது தரவுகள் மூலம் உறுதி செய்யப்படுகிறது.

• வங்கிக் தேர்வுகள் (IBPS) & SSC: கடந்த 3 ஆண்டுகளில் நடந்த 70%-க்கும் அதிகமான ஒன்றிய அரசுப் பணிகளுக்கான தேர்வுகள் இந்தி மற்றும் ஆங்கிலத்தில் மட்டுமே நடத்த முன்னுரிமை அளிக்கப்படுகின்றன.
• தமிழ்நாடு நிலை: தமிழ்நாட்டில் உள்ள ரயில்வே மற்றும் அஞ்சல் துறை அலுவலகங்களில் வடமாநிலத்தவர் ஆதிக்கம் செலுத்த முக்கியக் காரணம், இந்தி தெரிந்தவர்களுக்கு வழங்கப்படும் மறைமுக சலுகைகளே. 2024-25 நிதியாண்டில் தமிழ்நாட்டில் நியமிக்கப்பட்ட ரயில்வே ஊழியர்களில் 45% பேர் வடமாநிலத்தைச் சேர்ந்தவர்கள் என்பது குறிப்பிடத்தக்கது.

3. ராஜ் தாக்கரேவின் குரலும் – திராவிட மண்ணின் எதிரொலியும்

தமிழகத்தில் 1937 மற்றும் 1965-ல் நடந்த இந்தி எதிர்ப்புப் போராட்டங்கள் உலகப் புகழ்பெற்றவை. அன்று அண்ணா மற்றும் கலைஞர் விதைத்த அந்த எதிர்ப்புணர்வையே இன்று ராஜ் தாக்கரே போன்றவர்கள் கையில் எடுத்துள்ளனர்.

• அரசியல் முரண்: மகாராஷ்டிராவில் பாஜக-வுடன் ஒரு காலத்தில் இணக்கமாக இருந்த ராஜ் தாக்கரேவே இன்று “உதை விழும்” என எச்சரிக்கிறார் என்றால், பாஜக-வின் ‘ஒரே நாடு, ஒரே மொழி’ கொள்கை எவ்வளவு ஆபத்தானது என்பதைப் புரிந்து கொள்ளலாம்.
• அதிமுக-வின் மௌனம்: இந்தித் திணிப்பு குறித்து ராஜ் தாக்கரே காட்டும் ஆக்ரோஷத்தில் 10% கூட தமிழ்நாட்டின் எதிர்க்கட்சியான அதிமுக காட்டுவதில்லை என்பதுதான் வேதனையான உண்மை. எடப்பாடி பழனிசாமி தரப்பு டெல்லிக்கு அஞ்சி, மாநில உரிமைகளை அடகு வைத்துள்ளது மீண்டும் ஒருமுறை நிரூபணமாகிறது.

4. இந்தி என்பது வெறும் மொழி அல்ல; அது ஒரு ஆதிக்கம்!

இந்தியைத் திணிப்பதன் மூலம் இந்தியாவின் கலாச்சாரப் பன்முகத்தன்மையை (Cultural Diversity) அழித்து, வடமாநிலங்களின் மேலாதிக்கத்தை நிலைநாட்டவே பாஜக முயல்கிறது. புதிய கல்விக் கொள்கை (NEP) மூலம் மும்மொழித் திட்டத்தைப் புகுத்துவது இதன் ஒரு பகுதியே.

பத்திரிகையாளர் பார்வை: ராஜ் தாக்கரேவின் பாணி வேறாக இருக்கலாம், ஆனால் அவர் எழுப்பியுள்ள கேள்வி நியாயமானது. ஒரு நாட்டின் வளர்ச்சி என்பது மொழியால் அல்ல, மக்களின் ஒற்றுமையால் பிறப்பது. இந்தியைத் திணிப்பதன் மூலம் மாநிலங்களின் உணர்வுகளோடு விளையாடுவது, இந்தியாவின் கூட்டாட்சித் தத்துவத்தின் (Federalism) மீதான நேரடித் தாக்குதல்.