சட்டப்படி எல்லாம் சரி, ஆனால் நியாயமா?! அம்பேத்கர் அன்று எச்சரித்த ஆபத்து! டெல்லி அரசியலின் தற்போதைய தார்மீக ஆட்டம்!
இந்திய ஜனநாயகம் மற்றும் நமது உரிமைகளைப் பாதுகாக்கும் அரசியல் சாசனம் தற்பொழுது எத்தகைய பாதையை நோக்கிச் சென்று கொண்டிருக்கிறது என்பது குறித்த விவாதங்கள் டெல்லியில் தீவிரமடைந்துள்ளன.
சட்டத்தின் ஓட்டைகளும் சிதைக்கப்படும் அரசியல் சாசன ஆன்மாவும்; ஆட்சியாளர்களின் புதிய அரசியல் கலை!
டெல்லி அரசியல் வட்டாரங்களில் தற்பொழுது மிகத் தீவிரமாக விவாதிக்கப்பட்டு வரும் ஒரு மிக முக்கியமான தார்மீகக் கோட்பாடு குறித்து அரசியல் ஆய்வாளர்கள் கவலை தெரிவித்துள்ளனர்:
“கடந்த பத்தாண்டுகளில் நமது நாட்டை ஆளும் ஆட்சியாளர்கள் ஒரு புதிய அரசியல் கலையைக் கச்சிதமாகக் கற்று வைத்துள்ளார்கள்.
அவர்கள் எந்த ஒரு விதியையும், சட்டத்தையும் நேரடியாக மீறுவதில்லை. மாறாக, அந்தச் சட்டத்திற்குள் இருக்கும் ஓட்டைகளையும், விதிகளையும் தங்களுக்குச் சாதகமாகப் பயன்படுத்தி, ஜனநாயகம் என்ற நல்ல நோக்கத்தையே முற்றிலுமாக அழித்து விடுகிறார்கள்.”
அம்பேத்கர் அன்று சொன்ன ‘அரசியல் சாசன தார்மீகம்’; 1948-ல் நாடாளுமன்றத்தில் விடுக்கப்பட்ட ஓபன் எச்சரிக்கை!
இந்த ஆபத்தை 1948-ம் ஆண்டே, அதாவது நமது அரசியல் சாசனம் உருவாக்கப்படும் போதே மிகத் துல்லியமாகக் கணித்திருந்தார் அண்ணல் பி.ஆர். அம்பேத்கர்.
1948 நவம்பர் 4 அன்று நாடாளுமன்றத்தில் வரைவு அரசியல் சாசனத்தை அறிமுகப்படுத்திப் பேசிய அம்பேத்கர், பிரிட்டிஷ் வரலாற்றாசிரியர் ஜார்ஜ் குரோட் பயன்படுத்திய “அரசியல் சாசன தார்மீகம்” (Constitutional Morality) என்ற வார்த்தையைச் சுட்டிக்காட்டினார்:
- நியாயமே முக்கியம்: அரசியல் சாசனத்தில் எழுதப்பட்டுள்ள சட்டங்களை மதிக்க வேண்டும் என்பது ஒருபுறம் இருந்தாலும், அந்தச் சட்டத்திற்குப் பின்னால் இருக்கும் நியாயத்தை நிலைநாட்டுவதுதான் மிக முக்கியம்.
- அம்பேத்கரின் எச்சரிக்கை: சட்டத்தின் வடிவத்தை மாற்றாமலேயே, அதை நிர்வகிக்கும் முறையை மாற்றுவதன் மூலம் ஓர் அரசியல் சாசனத்தை முழுமையாகச் சீரழிக்க முடியும் என்று அம்பேத்கர் அன்றே எச்சரித்தார்.
சட்ட எல்லைக்குள் நடக்கும் ஜனநாயக் கொலை; கிரான்வில் ஆஸ்டினின் “நெருக்கமான வலை” கோட்பாடு!
உச்ச நீதிமன்றம் இன்னும் செயல்பட்டுக் கொண்டுதான் இருக்கிறது; தேர்தல்களும் திட்டமிட்டபடி தடையின்றி நடக்கின்றன. வெளி உலகிற்குப் பார்ப்பதற்கு ஜனநாயகம் மிக அழகாக நடப்பது போலவே தெரியும்.
ஆனால், நாடாளுமன்றத்தில் விவாதங்கள் நடத்தாமல் சட்டங்களை நிறைவேற்றுவது, எதிர்க்கட்சி எம்பிக்களை மொத்தமாகச் சஸ்பெண்ட் செய்வது என அனைத்தும் சட்டத்தின் பிரிவுகளின்படிதான் (By the Rules) செய்யப்படுகிறது. விதிகளின் எல்லைக்குள் நின்றுகொண்டே ஜனநாயகத்தின் ஆன்மாவைக் கிள்ளி எறிவதுதான் இந்த ‘இன்ஸ்ட்ருமென்டலைசிங்’ அரசியல் கலை.
இந்திய அரசியல் சாசனத்தின் வரலாற்றை ஆய்வு செய்த புகழ்பெற்ற அமெரிக்க வரலாற்றாசிரியர் கிரான்வில் ஆஸ்டின், இந்திய அரசியல் சாசனம் என்பது பிரிக்க முடியாத ஒரு “நெருக்கமான வலை” (Seamless Web) என்கிறார்.
இந்த வலையில் ஜனநாயகம், சமூகப் புரட்சி, தேசிய ஒருமைப்பாடு ஆகிய மூன்று முக்கிய இழைகள் பின்னிப் பிணைந்துள்ளன. நீங்கள் உங்கள் அரசியல் லாபத்திற்காக ஒரு இழையை மட்டும் பலமாக இழுத்துச் சிதைக்க முயன்றால், அது ஒட்டுமொத்த வலையையும் அறுத்துவிடும் என அவர் எச்சரித்துள்ளார்.
மாநில அரசுகளின் அதிகாரங்களை முடக்கும் ஆளுநர்கள்; சட்டம் வெல்லும் ஆனால் தார்மீகம் தோற்கும் அபாயம்!
மாநில அரசுகளின் அதிகாரங்களை ஆளுநர்கள் முடக்கும் போது, அவர்கள் அரசியல் சாசனம் தங்களுக்கு வழங்கியிருக்கும் ‘விவேக அதிகாரத்தை’ (Discretionary Powers) பயன்படுத்துவதாகச் சொல்கிறார்கள்.
சட்டப்படி அது சரியாக இருக்கலாம்; ஆனால், மக்கள் தேர்ந்தெடுத்த ஒரு அரசை முடக்குவது அரசியல் சாசனம் ஆளுநர் பதவிக்கு வழங்கிய தார்மீக நோக்கத்திற்கு உகந்ததா என்ற கேள்வி எழுகிறது.
ஒரு சட்டம் உயிரோடு இருக்க வேண்டும் என்றால், அதற்கு வெறும் வார்த்தைகள் மட்டும் போதாது; அதை நிர்வகிப்பவர்களின் நேர்மையும் தார்மீகப் பண்பும் (Spirit of Administration) அவசியமாகும்.
அரசியல் சாசனம் என்பது வெறும் ஒரு சட்ட ஆவணம் அல்ல; அது இந்த நாட்டின் குடிமக்களுக்கு இடையே இருக்கும் ஒரு தார்மீக ஒப்பந்தம் என்பதை ஆட்சியாளர்கள் உணர வேண்டும் எனச் சமூக அறிஞர்கள் எச்சரிக்கிறார்கள்.
