காஷ்மீர் பரிதாபங்கள்: வரலாற்றை மறுக்கும் மத்திய அரசு – ஜனநாயகத்தின் மீதான தாக்குதலா?

ஜனநாயக நாட்டில், ஒரு மக்களால் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட முதல்வர், காவலர்களால் கைது செய்யப்பட்டு வீட்டுச் சிறையில் அடைக்கப்படுகிறார் என்றால் நம்பமுடிகிறதா? அதுவும், எந்த ஊழல் குற்றச்சாட்டும் இல்லாமல், எந்தச் சட்டம் ஒழுங்கு பிரச்சினையையும் உருவாக்காமல்! இது நடந்திருப்பது வேறு எங்கோ இல்லை, இந்தியாவின் ஒருங்கிணைந்த பகுதியான ஜம்மு-காஷ்மீரில்தான். காஷ்மீரின் வரலாறு, பண்பாடு, மற்றும் அதன் ஜனநாயக உரிமைகள் மீது மத்திய பா.ஜ.க. அரசு தொடுத்து வரும் தாக்குதல்கள் என்ன? இந்தக் கைது சம்பவம் எதை உணர்த்துகிறது? விரிவாகப் பார்ப்போம்.

முதல்வர் ஒமர் அப்துல்லாவின் கைது – ஓர் அநியாயம் ஜம்மு-காஷ்மீரில் தேசிய மாநாட்டுக் கட்சியும் காங்கிரசும் இணைந்து அமைத்த மக்களால் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட ஒரு அரசாங்கம் இருக்கிறது. ஒமர் அப்துல்லா அங்கே முதல்வராக இருக்கிறார். ஆனால், கடந்த ஜூலை 13 அன்று, இந்த முதலமைச்சரை போலீசார் கைது செய்து, வீட்டுச் சிறையில் அடைத்துவிட்டனர். அவர் மீது ஊழல் குற்றச்சாட்டுகள் இல்லை, அமலாக்கத்துறை அல்லது வருமான வரித்துறை ரெய்டுகளில் எந்த சிக்கலும் இல்லை. அப்படியானால், ஒரு முதல்வரை ஏன் கைது செய்ய வேண்டும்?

ஒமர் அப்துல்லா செய்த ‘தவறு’ என்னவென்றால், ஜூலை 13 அன்று காஷ்மீர் தியாகிகள் தினத்தையொட்டி, தியாகிகள் கல்லறையில் அஞ்சலி செலுத்த அவர் முயன்றதுதான். ஆனால், ஜம்மு-காஷ்மீர் இப்போது ஒரு மாநிலமாக இல்லை; அது யூனியன் பிரதேசமாகத் தகுதியிறக்கம் செய்யப்பட்டுவிட்டது. அதாவது, தமிழ்நாடு போல இருந்த காஷ்மீர் இப்போது புதுச்சேரி போல ஆகிவிட்டது. இதனால், ஜம்மு-காஷ்மீர் போலீஸ் என்பது மத்திய பா.ஜ.க. அரசின் உள்துறை நிர்வாகத்தின் கீழ் வந்துவிட்டது. மத்திய அரசின் அதிகாரத் திமிர்தான் ஒரு முதலமைச்சரைக் கைது செய்ய வைத்துள்ளது என்று விமர்சகர்கள் கூறுகிறார்கள்.

காஷ்மீரின் வரலாறு: தியாகிகள் தினமும் அதன் முக்கியத்துவமும் ஒவ்வொரு மாநிலத்திற்கும் தனிப்பட்ட வரலாற்றுப் பின்னணி உண்டு. ஆனால், மத்திய பா.ஜ.க. அரசின் பார்வையில், இதிகாச-புராணங்கள் மட்டுமே இந்தியாவின் வரலாறு; அது எல்லா மாநிலத்திலும் ஒரே மாதிரிதான் இருக்க வேண்டும் என்று நினைக்கிறது. ஆனால், ஜம்மு-காஷ்மீர் மாநிலத்தைப் பொறுத்தவரை, அது ஒரு தனி சமஸ்தானமாக இருந்த பகுதி.

இந்தியாவை பிரிட்டிஷார் ஆட்சி செய்தபோது, அவர்களுக்கு வரி செலுத்திவிட்டு காஷ்மீர் சமஸ்தானத்தை இந்து மன்னர் ஹரிசிங் ஆட்சி செய்தார். இந்த சமஸ்தானத்தில் வாழ்ந்த மக்களில் பெரும்பான்மையோர் முஸ்லிம்கள். அவர்களின் பண்பாட்டு முறை- வழிபாட்டு நம்பிக்கைகள் மீது சமஸ்தான அதிகாரம் நடத்திய தாக்குதல்களால் மக்களின் போராட்டம் வெடித்தது. அப்துல் காதிர் என்பவர் கைது செய்யப்பட்டு, விசாரணைக்கு உட்படுத்தப்பட்டபோது, காஷ்மீர் மக்கள் வெகுண்டெழுந்தனர். அவர்கள் மீது சமஸ்தான அதிகார வர்க்கத்தினர் – பிரிட்டிஷ் இந்திய போலீசார் துணையுடன் – நடத்திய துப்பாக்கிச் சூடு மற்றும் தடியடி தாக்குதலில் 15க்கும் மேற்பட்டவர்கள் கொல்லப்பட்டனர். பலர் காயமடைந்தனர். 1931ஆம் ஆண்டு ஜூலை 13ஆம் நாள் இது நடந்ததால், அந்த நாளை காஷ்மீர் தியாகிகள் தினமாகக் கடைப்பிடித்து, அவர்களின் கல்லறையில் வீரவணக்கம் செலுத்துவது காஷ்மீர் அரசியல் தலைவர்களின் வழக்கம். ஆனால், மத்திய பா.ஜ.க. அரசு இந்த வரலாற்றையும் தியாகிகளையும் மதிக்காமல், இந்த தியாகிகள் தினத்திற்கான விடுமுறையையும் ரத்து செய்துவிட்டது.

மத்திய அரசின் ‘அதிகாரத் திமிர்’ மாநில அந்தஸ்தையும், ஜம்மு-காஷ்மீருக்கான சிறப்பு அந்தஸ்தையும் (சரத்து 370) ரத்து செய்த மத்திய பா.ஜ.க. அரசு, காஷ்மீரின் வரலாற்றையும், மக்களால் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட பிரதிநிதிகளின் உரிமைகளையும் முற்றிலும் புறக்கணித்துள்ளது. கடந்த ஜூலை 13 ஞாயிறன்று, ஜம்மு-காஷ்மீர் முதல்வர் ஒமர் அப்துல்லாவும் மற்ற அரசியல் தலைவர்களும் தியாகிகளுக்கு வீரவணக்கம் செலுத்த முயன்றபோது கைது செய்யப்பட்டு, வீட்டுச் சிறையில் வைக்கப்பட்டனர். போலீசாரின் தடுப்பரணை மீறி, சுவரேறிக் குதித்துதான் முதல்வர் உள்ளிட்டவர்கள் வீரவணக்கம் செலுத்த முடிந்தது என்பது ஜனநாயகத்தின் மீதான மத்திய அரசின் அதிகாரத் திமிரை அப்பட்டமாக வெளிச்சம் போட்டுக் காட்டுகிறது.

பீமா கோரேகான்: ஒரு ஒப்பீடு காஷ்மீரில் நடக்கும் இந்த நிகழ்வு, இதற்கு முன் மகாராஷ்டிராவில் நடந்த பீமா கோரேகான் சம்பவத்தை நினைவூட்டுகிறது. மராட்டிய மாநிலத்தில் பிரிட்டிஷார் ஆட்சியின்போது பேஷ்வா சமஸ்தானத்துடன் நடந்த போரில், பிரிட்டிஷ் படையில் தலித் மக்கள் பங்கேற்று, பேஷ்வா ராஜாங்கத்தின் சாதி ஒடுக்குமுறைகளுக்கு எதிராகப் போராடினார்கள். அந்தப் போரில் வெற்றி பெற்று, அதன் நினைவாக போர் நடைபெற்ற பீமா கோரேகான் பகுதியில் வெற்றித்தூணையும் நிறுவினர்.

கடந்த 2018ஆம் ஆண்டு, பீமா கோரேகான் நினைவு தினத்தன்று வன்முறை வெடித்தது. வீரவணக்கம் செலுத்த முயன்றவர்களை ‘அர்பன் நக்சல்களாக’ சித்தரித்து, கொடுமையான சட்டத்தில் கைது செய்தது அப்போதைய பா.ஜ.க. அரசு. இதில் பழங்குடி இன செயல்பாட்டாளரான ஸ்டேன் சாமி, சிறையில் உடல்நலன் பாதிக்கப்பட்டநிலையில், ஜாமீன் கொடுக்க மத்திய பா.ஜ.க. அரசு எதிர்ப்பு தெரிவித்தது. ஜாமீன் மனு விசாரணை முடிவடைவதற்கு முன்பே ஸ்டேன் சாமி சிறையிலேயே இறந்து போனார். இது மனித உரிமைகள் மீறல் குறித்த ஒரு மிகப்பெரிய கறையாகப் பார்க்கப்படுகிறது.

பண்பாட்டை தேசவிரோதமாக சித்தரிக்கும் போக்கு முன்பு மராட்டியத்திலும், தற்போது காஷ்மீரிலும், அந்தந்த மண்ணுக்குரிய பண்பாட்டையும், வரலாற்றையும், தியாகங்களையும் ‘தேசவிரோதமாக’ சித்தரிக்கும் ஒரு போக்கை மத்திய பா.ஜ.க. அரசு கடைப்பிடித்து வருகிறது என்ற குற்றச்சாட்டு வலுத்துள்ளது.

தமிழ்நாட்டிலும் இது பிரதிபலிக்கலாம் என்ற அச்சம் எழுந்துள்ளது. தாய்மொழியைக் காத்திட தங்கள் உயிரையே தீக்குளிப்புக்கும் துப்பாக்கி சூட்டுக்கும் பலி கொடுத்து, இந்தி ஆதிக்கத்தைத் தடுத்து நிறுத்திய மொழிப் போர் தியாகிகளுக்கு வீரவணக்கம் செய்வதையும், நாளை மத்திய பா.ஜ.க. அரசு ‘தேசவிரோதம்’ என்று கூறி தடை செய்யக்கூடும் என்ற ஒரு நியாயமான கவலையை இது ஏற்படுத்துகிறது. தேசபக்தி என்ற பெயரில், நாட்டின் பன்முகத்தன்மையையும், மாநிலங்களின் தனித்துவமான வரலாறுகளையும் மத்திய அரசு நசுக்கப் பார்க்கிறதா என்ற கேள்வி எழுகிறது.

காஷ்மீரில் பாலம் கட்டி ரயில் விட்டுப் பெருமை கொள்கிறது மோடி அரசு. ஆனால், ஒரு கிளிக்கு தங்கக்கூண்டில் பால்சோறு வைத்தாலும் அதற்கு அதன் சிறகுதான் முக்கியம். ஜம்மு-காஷ்மீருக்கு மாநில அந்தஸ்து என்பதுதான் அதன் ‘சிறகு’. அதை நறுக்கிவிட்டு, ரயில் விடுவது – கதை விடுவது எல்லாம் தங்கக்கூண்டு போலத்தான்.

இந்தியாவின் ஜனநாயகம், அதன் அடிப்படை தூண்களான மாநில சுயாட்சி, கருத்து சுதந்திரம், நீதி விநியோகம், மற்றும் கலாச்சாரப் பன்முகத்தன்மை ஆகியவற்றை மதிக்க வேண்டும். காஷ்மீர் போன்ற உணர்வுப்பூர்வமான பகுதிகளில் மக்களால் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட தலைவர்களை வீட்டுச் சிறையில் அடைப்பதும், வரலாற்றுப் பின்னணியை மறுப்பதும், நாட்டின் ஒருமைப்பாட்டிற்கு நல்லதல்ல. மக்களாட்சியில், மக்களின் குரலும், மாநிலங்களின் உரிமைகளும் மதிக்கப்பட வேண்டும். இந்த சம்பவங்கள் இந்திய ஜனநாயகத்தின் எதிர்காலம் குறித்த ஒரு முக்கியமான விவாதத்தைத் தூண்டுகின்றன.

அரசியல் செய்திகள்